Your musk-scented lock

تاب بنفشه می‌دهد طره مشک‌سای تو

Your musk-scented lock gives the violet its twist;

پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو

your heart-opening laughter tears the veil of the rosebud.

ای گل خوش‌نسیم من بلبل خویش را مسوز

O my sweet-breathed rose, do not burn your own nightingale,

کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

who prays for you sincerely all night long.

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان

I, who once grew weary even of the breath of angels,

قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو

now bear the noise and chatter of a whole world for your sake.

دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار

See the fortune of love: out of poverty and pride

گوشه تاج سلطنت می‌شکند گدای تو

your beggar knocks the corner of the royal crown askew.

خرقه زهد و جام می گرچه نه درخور همند

The cloak of piety and the cup of wine do not suit each other,

این همه نقش می‌زنم از جهت رضای تو

yet I paint all these pictures to win your pleasure.

شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر

The fever of the wine of your love will leave my head only

کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

when this head full of longing is dust at the door of your house.

شاه‌نشین چشم من تکیه‌گه خیال توست

The royal seat of my eyes is the resting place of your image;

جای دعاست شاه من بی‌تو مباد جای تو

it is a place for prayer: my king, may your place never be without you.

خوش چمنیست عارضت خاصه که در بهار حسن

Your cheek is a lovely meadow, the more so now that, in the spring of beauty,

حافظ خوش‌کلام شد مرغ سخن‌سرای تو

sweet-spoken Hafez has become its singing bird.