Since you have come, recite a Fatiha

فاتحه‌ای چو آمدی بر سر خسته‌ای بخوان

Since you have come, recite a Fatiha over one who is ailing;

لب بگشا که می‌دهد لعل لبت به مرده جان

open your lips, for your ruby lip gives life to the dead.

آن که به پرسش آمد و فاتحه خواند و می‌رود

The one who came to ask after me, recited the Fatiha, and is leaving,

گو نفسی که روح را می‌کنم از پیش روان

tell him to wait a breath, for I am sending my soul out after him.

ای که طبیب خسته‌ای، روی زبان من ببین

You who are the physician of the sick, look at my tongue,

کـاین دم و دود سینه‌ام، بار دل است بر زبان

for this breath and smoke of my breast are the heart's burden on my tongue.

گرچه تب استخوان من کرد ز مهر گرم و رفت

Though the fever left my bones warm with love and went,

همچو تبم نمی‌رود آتش مهر از استخوان

the fire of love does not leave my bones as the fever did.

حال دلم ز خال تو هست در آتشش وطن

My heart, because of your mole, has made its home in the fire;

چشمم از آن دو چشم تو خسته شده‌ست و ناتوان

my eyes, because of your two eyes, have grown ailing and weak.

بازنشان حرارتم ز آب دو دیده و ببین

Quench my heat with the water of your two eyes, and see

نبض مرا که می‌دهد هیچ ز زندگی نشان

whether my pulse gives any sign of life.

آن که مدام شیشه‌ام از پی عیش داده است

The one who has always handed me my flask for pleasure,

شیشه‌ام از چه می‌برد پیش طبیب هر زمان؟

why does he carry my flask to the physician every hour?

حافظ از آب زندگی شعر تو داد شربتم

Hafez, your verse has given me a draught of the water of life;

ترک طبیب کن بیا نسخه شربتم بخوان

leave the physician; come, read the prescription of my draught.