The Beggar Whose Beggar Is the Sultan

مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست

We are that beggar whose beggar is the sultan;

ما زیر دست مهر و فلک زیر پای ماست

we are under the hand of love, and heaven lies beneath our feet.

تا بر در سرای شما سر نهاده ایم

Since we laid our heads at the door of your house,

اقبال بنده ی در دولتسرای ماست

good fortune has served at the door of our own.

بودی بسیط خاک پر از های و هوی ما

Once the face of the earth was full of our revelry;

و کنون جهان ز گریه پر از های های ماست

now the world is full of our sobbing.

زینسان که در قفای تو از غم بسوختیم

We have burned so with grief, following behind you,

گوئی که دود سوخته ئی در قفای ماست

you would think the smoke of something burning trailed behind us.

تا کی زنید تیغ جفا بر شکستگان

How long will you strike the broken with the sword of cruelty?

سهلست اگر بقای شما در فنای ماست

It is a small thing, if your life depends on our death.

گر برکشی و گر بکشی رای رای تست

Whether you raise me up or kill me, the choice is yours;

هر چیز کان نه رای تو باشد نه رای ماست

whatever is not your will is not ours.

آن کاشنای تست غریبست در جهان

Whoever is close to you is a stranger in the world,

وانکو غریب گشت ز خویش آشنای ماست

and whoever has become a stranger to himself is close to us.

ما را اگر تو مشترییی این سعادتیست

If you will be our buyer, that is good fortune;

بنمای رخ که دیدن رویت بهای ماست

show your face, for the sight of your face is our price.

خواجو که خاک پای گدایان کوی تست

Khwaju, who is dust beneath the feet of the beggars in your lane,

شاهی کند گرش تو بگوئی گدای ماست

would play the king if you said, ‘He is our beggar.’