O you who light the moon of beauty

ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

O you from whose shining face the moon of beauty takes its glow,

آب‌روی خوبی از چاه زنخدان شما

the well of your chin is the very lustre of loveliness.

عزم دیدار تو دارد جان بر لب آمده

My soul, come up to my lips, is longing to see you:

باز گردد یا برآید؟ چیست فرمان شما؟

shall it go back, or go out? What is your command?

کس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت

No one, in the reign of your narcissus eyes, gained any share of safety;

به که نفروشند مستوری به مستان شما

better that the chaste not sell their chastity to those drunk on you.

بخت خواب‌آلود ما بیدار خواهد شد مگر

Our sleepy fortune will surely wake at last,

زان که زد بر دیده آبی، روی رخشان شما

since your shining face has splashed water on its eyes.

با صبا همراه بفرست از رخت گل دسته‌ای

Send with the breeze a posy of roses from your cheek,

بو که بویی بشنویم از خاک بستان شما

that perhaps we may catch a scent from the soil of your garden.

عمرتان باد و مراد ای ساقیان بزم جم

Long life and your heart's desire, saqis of Jamshid's banquet,

گرچه جام ما نشد پر می به دوران شما

though our cup was never filled with wine in your time.

دل خرابی می‌کند، دلدار را آگه کنید

My heart is running to ruin; let the heart's keeper know.

زینهار ای دوستان‌، جان من و جان شما

Take care, friends, by my life and by yours.

کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند‌؟

O Lord, when will this wish come true, that they join hands:

خاطر مجموع ما، زلف پریشان شما

our gathered mind and your scattered curl?

دور دار از خاک و خون دامن، چو بر ما بگذری

Keep your hem clear of dust and blood when you pass by us,

کاندر این ره کشته بسیارند، قربان شما

for on this road many lie slain, a sacrifice to you.

می‌کند حافظ دعایی، بشنو، آمینی بگو

Hafez is saying a prayer; listen, and say amen:

روزی ما باد لعل شکرافشان شما

may our daily bread be your sugar-scattering ruby lip.

ای صبا با ساکنان شهر یزد از ما بگو

O breeze, tell the dwellers of the city of Yazd from us:

کای سر حق‌ناشناسان گوی چوگان شما

"May the heads of the ungrateful be a ball for your polo stick."

گرچه دوریم از بساط قرب‌، همت دور نیست

Though we are far from the carpet of nearness, our devotion is not far:

بنده شاه شماییم و ثناخوان شما

we are servants of your king and singers of your praise.

ای شهنشاه بلند اختر‌، خدا را همتی

O king of kings, of lofty star, for God's sake, a little grace,

تا ببوسم همچو اختر خاک ایوان شما

so that, like the stars, I may kiss the dust of your palace.