Morning is breaking
Hafezحافظ
می‌دمد صبح و کله بست سحاب
Morning is breaking, and the cloud has pitched its canopy;
الصبوح الصبوح یا اصحاب
the morning draught, the morning draught, O companions!
می‌چکد ژاله بر رخ لاله
Dew is dripping on the tulip's cheek;
المدام المدام یا احباب
wine, wine, O beloved friends!
می‌وزد از چمن نسیم بهشت
The breeze of paradise is blowing from the meadow;
هان، بنوشید دم به دم می ناب
come, drink pure wine, breath after breath.
تخت زمرد زده است گل به چمن
The rose has set up its emerald throne in the meadow;
راح چون لعل آتشین دریاب
take hold of the wine that glows like a fiery ruby.
در میخانه بسته‌اند دگر
They have shut the tavern door once more:
افتتح یا مفتح الابواب
open it, O Opener of doors!
لب و دندانت را حقوق نمک
Your lips and teeth have a claim of salt
هست بر جان و سینه‌های کباب
on our souls and our breasts roasted with longing.
این چنین موسمی عجب باشد
In a season such as this it would be strange
که ببندند میکده به شتاب
for them to hurry to close the tavern.
بر رخ ساقی پری پیکر
Before the face of the saqi with a fairy's form,
همچو حافظ بنوش باده ناب
drink pure wine, like Hafez.
More poemsشعرهای دیگر
مرغی دیدم نشسته بر باره طوس
در پیش نهاده کله کیکاووس
I saw a bird perched on the ramparts of Tus,
with the skull of Kay Kavus set down before it.
A Bird on the Walls of Tus
یکی قطره باران ز ابری چکید
خجل شد چو پهنای دریا بدید
A drop of rain fell from a cloud;
it was ashamed when it saw the breadth of the sea.
A Drop of Rain
ابتدای کار سیمرغ ای عجب
جلوه‌گر بگذشت بر چین نیم‌شب
The beginning of the Simorgh’s story, how wonderful:
in all his splendour he passed over China at midnight.