I will make my eyes a sea

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم

I will make my eyes a sea and throw patience out into the desert,

واندر این کار، دل خویش به دریا فکنم

and in this venture I will cast my heart into the sea.

از دل تنگ گنه‌کار برآرم آهی

From my narrow, sinful heart I will heave a sigh

کآتش اندر گنه آدم و حوا فکنم

that sets fire to the sin of Adam and Eve.

مایه خوش‌دلی آن جاست که دل‌دار آن جاست

The source of a glad heart is where the heart's beloved is;

می‌کنم جهد که خود را مگر آن جا فکنم

I am striving to throw myself there, somehow.

بگشا بند قبا ای مه خورشیدکلاه!

Undo the fastening of your robe, O moon whose cap is the sun,

تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم

so that, like your curl, I may lay my passion-struck head at your feet.

خورده‌ام تیر فلک، باده بده تا سرمست

I have been struck by the arrow of the sky; give me wine, so that, drunk,

عقده در بند کمرترکش جوزا فکنم

I may tie a knot in the belt of Gemini's quiver.

جرعه جام بر این تخت روان افشانم

I will scatter the cup's last drops over this moving throne

غلغل چنگ در این گنبد مینا فکنم

and fill this azure dome with the sound of the harp.

حافظا! تکیه بر ایام چو سهو است و خطا

Hafez, since relying on time is a slip and a mistake,

من چرا عشرت امروز به فردا فکنم؟

why should I put off today's pleasure until tomorrow?