I drew your image

خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

I drew the image of your form in the workshop of my eye;

به صورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم

I have never seen or heard of a beauty like you.

اگرچه در طلبت هم عنان باد شمالم

Though in seeking you I ride rein to rein with the north wind,

به گرد سرو خرامان قامتت نرسیدم

I have not reached the dust of your swaying cypress stature.

امید در شب زلفت به روز عمر نبستم

In the night of your curls I did not tie my hope to the day of life;

طمع به دور دهانت ز کام دل ببریدم

for the circle of your mouth, I gave up hope of my heart's desire.

به شوق چشمه نوشت چه قطره‌ها که فشاندم

In longing for your fountain of sweetness, what drops I have shed!

ز لعل باده‌فروشت چه عشوه‌ها که خریدم

From your wine-selling ruby lip, what coy promises I have bought!

ز غمزه بر دل ریشم چه تیرها که گشادی

With your glance, what arrows you have loosed on my wounded heart!

ز غصه بر سر کویت چه بارها که کشیدم

In sorrow at the head of your lane, what burdens I have carried!

ز کوی یار بیار ای نسیم صبح غباری

O morning breeze, bring a little dust from the Friend's lane,

که بوی خون دل ریش از آن تراب شنیدم

for I caught from that earth the scent of a wounded heart's blood.

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه

The fault lay with your dark eye and your graceful neck

که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم

that I, like a wild deer, have shied away from people.

چو غنچه بر سرم از کوی او گذشت نسیمی

Like a rosebud, a breeze from her lane passed over my head,

که پرده بر دل خونین به بوی او بدریدم

and at her scent I tore the veil over my bleeding heart.

به خاک پای تو سوگند و نور دیده حافظ

I swear by the dust of your feet and by the light of Hafez's eyes

که بی رخ تو، فروغ از چراغ دیده ندیدم

that without your face I have seen no light in the lamp of my eye.