Hung over from the cup of love

مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

I am hung over from the cup of love: saqi, give me wine;

پر کن قدح که بی می، مجلس ندارد آبی

fill the goblet, for without wine the gathering has no lustre.

وصف رخ چو ماهش، در پرده راست نآید

The praise of her moonlike face does not come right in this mode;

مطرب بزن نوایی، ساقی بده شرابی

minstrel, strike up a tune; saqi, give me wine.

شد حلقه، قامت من، تا بعد از این رقیبت

My figure has bent into a ring, so that from now on your rival

زین در دگر نراند، ما را به هیچ بابی

cannot drive us from this door by any means.

در انتظار رویت، ما و امیدواری

Waiting for your face, there is only us and our hoping;

در عشوه وصالت، ما و خیال و خوابی

in the coquetry of union with you, only us, a fancy and a dream.

مخمور آن دو چشمم، آیا کجاست جامی؟

I am hung over from those two eyes: where is a cup?

بیمار آن دو لعلم، آخر کم از جوابی

I am sick for those two rubies: at least, an answer?

حافظ چه می‌نهی دل، تو در خیال خوبان

Hafez, why do you set your heart on fancies of the fair?

کی تشنه سیر گردد، از لمعه سرابی؟

When was the thirsty ever quenched by the glimmer of a mirage?