For a long time love has been my faith

روزگاری‌ست که سودای بتان، دین من است

For a long time now, passion for the fair ones has been my faith;

غم این کار‌، نشاط دل غمگین من است

the grief of this affair is the joy of my grieving heart.

دیدن روی تو را دیده‌ی جان‌بین باید

To see your face one needs an eye that sees the soul,

وین کجا مرتبه‌ی چشم جهان‌بین من است؟

and where has my world-seeing eye such rank?

یار من باش که زیب فلک و زینت دهر

Be my friend, for the ornament of the sky and the adornment of the age

از مه روی تو و اشک چو پروین من است

come from the moon of your face and my Pleiades of tears.

تا مرا عشق تو، تعلیم سخن‌گفتن کرد

Since love of you taught me how to speak,

خلق را ورد زبان، مدحت و تحسین من است

the praise and admiration of me is on every tongue.

دولت فقر خدایا به من ارزانی دار

O God, grant me the fortune of poverty,

کاین کرامت، سبب حشمت و تمکین من است

for this grace is the cause of my dignity and standing.

واعظ شحنه‌شناس، این عظمت گو مفروش

Preacher, you who court the constable, do not peddle such grandeur,

زان که منزلگه سلطان، دل مسکین من است

for the sultan's lodging is my humble heart.

یا رب این کعبه‌ی مقصود، تماشاگه کیست؟

O Lord, whose place of gazing is this Kaaba of desire,

که مغیلان طریقش، گل و نسرین من است

whose desert thorns along the road are my roses and eglantine?

«حافظ» از حشمت پرویز، دگر، قصه مخوان

Hafez, tell no more the tale of Parviz's splendour,

که لبش، جرعه‌کش خسرو شیرین من است

for his lip drinks only the dregs of my sweet Khosrow.