Come, Sufi, the cup is a clear mirror

صوفی بیا که آینه صافیست جام را

Come, Sufi, for the cup has become a clear mirror,

تا بنگری صفای می لعل فام را

so that you may see the clarity of the ruby-coloured wine.

راز درون پرده ز رندان مست پرس

Ask the secret behind the veil of the drunken rends,

کاین حال نیست زاهد عالی مقام را

for this state is not known to the ascetic of high station.

عنقا شکار کس نشود دام بازچین

The Anqa becomes no one's prey; take in your net,

کان جا همیشه باد به دست است دام را

for there the net only ever holds the wind.

در بزم دور یک دو قدح درکش و برو

At the banquet of time, drink a cup or two and go;

یعنی طمع مدار وصال دوام را

that is, do not hope for a union that lasts.

ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش

O heart, youth has gone and you plucked no rose of pleasure;

پیرانه سر مکن هنری ننگ و نام را

now in your old age, do something worthy of honour and name.

در عیش نقد کوش که چون آبخور نماند

Strive for the pleasure that is ready to hand, for when the watering-place was gone,

آدم بهشت روضه دارالسلام را

Adam let go of the garden, the Abode of Peace.

ما را بر آستان تو بس حق خدمت است

We have many claims of service at your threshold;

ای خواجه بازبین به ترحم غلام را

O master, look again with compassion upon your servant.

حافظ مرید جام می است ای صبا برو

Hafez is a disciple of the cup of wine; O breeze, go

وز بنده بندگی برسان شیخ جام را

and from this servant carry greetings to the Shaykh of Jam.