You are like the morning

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

You are like the morning, and I am the candle of the dawn's solitude;

تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

smile once, and see how I give up my life.

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست

Since the brand of your unruly curl is set in my heart this way,

بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم

my grave will become a bed of violets when I am gone.

بر آستان مرادت گشاده‌ام در چشم

I have opened the door of my eyes on the threshold of your wishes,

که یک نظر فکنی، خود فکندی از نظرم

hoping you would cast one glance; instead you cast me from your sight.

چه شکر گویمت ای خیل غم، عفاک الله

How shall I thank you, O troop of sorrows? God reward you,

که روز بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم

for on the day of loneliness, at least, you do not leave me.

غلام مردم چشمم، که با سیاه دلی

I am the servant of the pupil of my eye, which, black-hearted as it is,

هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

rains a thousand drops when I recount my heart's pain.

به هر نظر بت ما جلوه می‌کند، لیکن

Our idol shows herself in every glance, but

کس این کرشمه نبیند که من همی‌ نگرم

no one sees the grace that I am seeing.

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد

If the Friend passes like the wind over the dust of Hafez,

ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم

in that narrow place, from longing, I will tear my shroud.