Trust in the kindness of God

سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی

At dawn I was telling the wind the story of my longing;

خطاب آمد که «واثق شو، به الطاف خداوندی»

a voice came: "Trust in the kindness of the Lord."

دعای صبح و آه شب، کلید گنج مقصود است

The prayer of morning and the sigh of night are the key to the treasure you seek;

بدین راه و روش می‌رو، که با دلدار پیوندی

go by this road and this way, and you will be joined with your beloved.

قلم را آن زبان نبود، که سر عشق گوید باز

The pen has no tongue to tell the secret of love;

ورای حد تقریر است، شرح آرزومندی

the story of longing is beyond the reach of words.

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور!

O Joseph of Egypt, whom kingship has made proud,

پدر را باز پرس آخر، کجا شد مهر فرزندی؟

ask your father at last: where has a son's love gone?

جهان پیر رعنا را، ترحم در جبلت نیست

This old, coquettish world has no mercy in its nature;

ز مهر او چه می‌پرسی؟ در او همت چه می‌بندی؟

why ask after its love? Why set your hopes on it?

همایی چون تو عالی‌قدر، حرص استخوان تا کی؟

A homa of high rank like you: how long this greed for bones?

دریغ آن سایه همت، که بر نااهل افکندی

Alas for that shade of favour you have cast on the unworthy.

در این بازار اگر سودی‌ست، با درویش خرسند است

If there is any profit in this market, it is with the contented dervish;

خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی

Lord, make me rich through poverty and contentment.

به شعر حافظ شیراز می‌رقصند و می‌نازند

To the verse of Hafez of Shiraz they dance and preen,

سیه‌چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی

the dark-eyed ones of Kashmir and the Turks of Samarkand.