The wisdom of the moment

حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم

For now I see the wisdom of the moment in this:

که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم

to carry my belongings to the tavern and sit there content.

جام می گیرم و از اهل ریا دور شوم

I will take the cup of wine and keep away from the hypocrites;

یعنی از اهل جهان پاکدلی بگزینم

that is, among the people of the world I will choose the pure of heart.

جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم

I will have no friend or companion but the flask and the book,

تا حریفان دغا را به جهان کم بینم

so that I see less of the world's false companions.

سر به آزادگی از خلق برآرم چون سرو

Like the cypress, I will raise my head in freedom above the crowd,

گر دهد دست که دامن ز جهان درچینم

if I am able to gather my hem away from the world.

بس که در خرقه آلوده زدم لاف صلاح

I have boasted so much of virtue in my stained cloak

شرمسار از رخ ساقی و می رنگینم

that I am ashamed before the saqi's face and the coloured wine.

سینه تنگ من و بار غم او، هیهات

My narrow breast and the burden of grief for her, alas!

مرد این بار گران نیست دل مسکینم

My poor heart is no match for this heavy load.

من اگر رند خراباتم و گر زاهد شهر

Whether I am a rend of the tavern or the zahid of the town,

این متاعم که همی‌بینی و کمتر زینم

I am these goods that you see, and less than these.

بنده آصف عهدم دلم از راه مبر

I am the servant of the Asaf of our age; do not lead my heart astray,

که اگر دم زنم از چرخ بخواهد کینم

for if I breathe a word, he will take my revenge on the turning sky.

بر دلم گرد ستم‌هاست خدایا مپسند

The dust of injustice has settled on my heart; O God, do not allow

که مکدر شود آیینه مهرآیینم

this mirror that reflects love to grow clouded.