The script you draw on the rose

زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

With this lovely script you draw on the rose of your cheek,

خط بر صحیفه گل و گلزار می‌کشی

you strike a line through the page of the rose and the rose garden.

اشک حرم‌نشین نهان‌خانه مرا

My tears, who sat veiled in the inner chamber of my hidden house,

زان سوی هفت‌پرده به بازار می‌کشی

you drag from beyond seven veils into the marketplace.

کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلف

The morning breeze, slow-footed as it is, with the scent of your curl

هر دم به قید سلسله در کار می‌کشی

you set to work every moment, bound in a chain.

هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مست

Every moment, with the memory of that wine-red lip and drunken eye,

از خلوتم به خانه خمار می‌کشی

you drag me from my solitude to the vintner's house.

گفتی سر تو بسته فتراک ما شود

You said, "Your head will be tied to our saddle-strap";

سهل است اگر تو زحمت این بار می‌کشی

that is easy, if you will take the trouble of this burden.

با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم؟

Against your eye and eyebrow, what plan can my heart make?

وه زین کمان که بر من بیمار می‌کشی

Ah, this bow you draw against me, sick as I am!

بازآ که چشم بد ز رخت دفع می‌کند

Come back, for this thorn keeps the evil eye from your face,

ای تازه گل که دامن از این خار می‌کشی

O fresh rose, you who pull your hem away from this thorn.

حافظ دگر چه می‌طلبی از نعیم دهر

Hafez, what more do you ask of the world's bounty?

می می‌خوری و طره دلدار می‌کشی

You drink wine, and you hold the beloved's curl.