The March cloud has risen

ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید

The March cloud has risen, and the New Year wind has blown;

وجه می می‌خواهم و مطرب، که می‌گوید رسید؟

I need the means for wine and a minstrel: who will tell me they have come?

شاهدان در جلوه و من شرمسار کیسه‌ام

The beauties are on display, and I am ashamed of my purse;

بار عشق و مفلسی صعب است، می‌باید کشید

the burden of love and poverty is hard, but it must be borne.

قحط جود است آبروی خود نمی‌باید فروخت

Generosity is in famine, yet one must not sell one's honour;

باده و گل از بهای خرقه می‌باید خرید

wine and roses must be bought at the price of the cloak.

گوییا خواهد گشود از دولتم کاری که دوش

It seems fortune will open some door for me, for last night

من همی‌کردم دعا و صبح صادق می‌دمید

I was praying while the true dawn was breaking.

با لبی و صد هزاران خنده آمد گل به باغ

With one lip and a hundred thousand laughs the rose came into the garden;

از کریمی گوییا در گوشه‌ای بویی شنید

it seems she caught the scent of some generous one in a corner.

دامنی گر چاک شد در عالم رندی چه باک

If a hem has been torn in the world of the rend, what does it matter?

جامه‌ای در نیکنامی نیز می‌باید درید

Some garment must be torn in the name of good repute as well.

این لطایف کز لب لعل تو من گفتم، که گفت؟

These graces I have spoken of your ruby lip, who else has spoken?

وین تطاول کز سر زلف تو من دیدم، که دید؟

This tyranny I have seen from your curl, who else has seen?

عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشق

If the sultan's justice does not ask after love's oppressed,

گوشه‌گیران را ز آسایش طمع باید برید

those who sit in corners must give up hope of rest.

تیر عاشق‌کش ندانم بر دل حافظ که زد

I do not know who shot the lover-slaying arrow at Hafez's heart;

این قدر دانم که از شعر ترش خون می‌چکید

this much I know: blood was dripping from his fresh verse.