The dust of your road

ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

O you, the dust of whose road is worth the blood-price of China's musk,

خورشید سایه‌پرور طرف کلاه تو

the sun is raised in the shade of your cap's brim.

نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرام

The narcissus is flirting beyond all bounds: come out walking,

ای من فدای شیوه چشم سیاه تو

O, may I be the ransom for the ways of your dark eyes.

خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال

Drink my blood, for no angel, before such beauty,

از دل نیایدش که نویسد گناه تو

would have the heart to write down a sin of yours.

آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی

You are the cause of the rest and sleep of all the world's people,

زان شد کنار دیده و دل تکیه‌گاه تو

and so the edge of the eye and the heart became your resting place.

با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبم

Every night I have dealings with every single star,

از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو

out of longing for the light of your moonlike face.

یاران همنشین همه از هم جدا شدند

The friends who sat together have all been parted;

ماییم و آستانه دولت پناه تو

there is only us, and the threshold of your sheltering fortune.

حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت

Hafez, do not give up hope of grace, for in the end

آتش زند به خرمن غم دود آه تو

the smoke of your sighs will set fire to the harvest of grief.