The dust of my beloved's feet

گر دست دهد خاک کف پای نگارم

If I could have the dust from the sole of my beloved's foot,

بر لوح بصر خط غباری بنگارم

I would draw a line of it on the tablet of my sight.

بر بوی کنار تو شدم غرق و امید است

In hope of your embrace I have drowned, and I hope

از موج سرشکم که رساند به کنارم

the wave of my tears will carry me to the shore.

پروانه او گر رسدم در طلب جان

If her moth comes to me asking for my life,

چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم

like a candle, in that same breath, I will give up my soul.

امروز مکش سر ز وفای من و اندیش

Do not turn your head from my faithfulness today, and think

زان شب که من از غم به دعا دست برآرم

of that night when, in sorrow, I raise my hands in prayer.

زلفین سیاه تو به دلداری عشاق

Your two black curls, to console the lovers,

دادند قراری و ببردند قرارم

gave a promise of rest, and took my rest away.

ای باد از آن باده نسیمی به من آور

O wind, bring me a breath of that wine,

کان بوی شفابخش بود دفع خمارم

for that healing scent will drive off my hangover.

گر قلب دلم را ننهد دوست عیاری

If the Friend will not assay the alloyed coin of my heart,

من نقد روان در دمش از دیده شمارم

I will count out ready coin from my eyes at once.

دامن مفشان از من خاکی که پس از من

Do not shake your hem free of me, who am dust, for after I am gone

زین در نتواند که برد باد غبارم

the wind will not be able to carry my dust from this door.

حافظ لب لعلش چو مرا جان عزیز است

Hafez, since her ruby lip is dear to me as life,

عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم

the moment I bring my soul to my lips will be worth a lifetime.