Our dawn lesson on the tavern road

ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

We laid our dawn lesson on the tavern road,

محصول دعا در ره جانانه نهادیم

and laid the harvest of our prayers on the beloved's road.

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش

It will set fire to the harvest of a hundred wise ascetics,

این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

this brand we have set upon our mad heart.

سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد

The Sultan of eternity gave us the treasure of love's sorrow

تا روی در این منزل ویرانه نهادیم

once we turned our face to this ruined lodging.

در دل ندهم ره پس از این مهر بتان را

From now on I will let no love of idols into my heart;

مهر لب او بر در این خانه نهادیم

we have set the seal of his lip on the door of this house.

در خرقه از این بیش منافق نتوان بود

In the dervish cloak no one could be more of a hypocrite than this;

بنیاد از این شیوه رندانه نهادیم

so we have laid our foundation on the rendi way.

چون می‌رود این کشتی سرگشته که آخر

How will this wandering ship go on, now that in the end

جان در سر آن گوهر یک دانه نهادیم

we have staked our life on that one matchless pearl?

المنة لله که چو ما بی‌دل و دین بود

Thanks be to God that, like us, without heart or faith, was

آن را که لقب عاقل و فرزانه نهادیم

the one to whom we gave the title of wise and learned.

قانع به خیالی ز تو بودیم چو حافظ

Like Hafez, we were content with only a fancy of you;

یا رب چه گداهمت و بیگانه نهادیم

Lord, how low our ambition, and what strangers we have been!