O heart, you never pass love's lane

ای دل! به کوی عشق گذاری نمی‌کنی

O heart, you never pass by the lane of love;

اسباب جمع داری و کاری نمی‌کنی

you have every means at hand, and yet you do nothing.

چوگان حکم در کف و گویی نمی‌زنی

The mallet of command is in your hand, and you strike no ball;

باز ظفر به دست و شکاری نمی‌کنی

the falcon of victory is on your wrist, and you make no catch.

این خون که موج می‌زند اندر جگر تو را

This blood that surges in your heart

در کار رنگ و بوی نگاری نمی‌کنی

you never spend on the colour and scent of a beloved.

مشکین از آن نشد دم خلقت که چون صبا

Your breath has not become fragrant with musk because, like the breeze,

بر خاک کوی دوست گذاری نمی‌کنی

you never pass over the dust of the Friend's lane.

ترسم کز این چمن نبری آستین گل

I fear you will not carry a sleeve full of roses from this meadow,

کز گلشنش تحمل خاری نمی‌کنی

for you will not bear a single thorn from its rose garden.

در آستین جان تو صد نافه مدرج است

In the sleeve of your soul a hundred musk-pods lie folded,

وآن را فدای طره یاری نمی‌کنی

and you will not give them up for a beloved's curl.

ساغر لطیف و دلکش و می، افکنی به خاک

You pour the delicate, charming cup and its wine on the ground,

واندیشه از بلای خماری نمی‌کنی

and give no thought to the trouble of the morning after.

حافظ برو که بندگی پادشاه وقت

Hafez, go: the service of the king of the age,

گر جمله می‌کنند، تو باری نمی‌کنی

even if everyone else performs it, you, at least, do not.