O graceful cypress of beauty

ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز

O graceful cypress of beauty, who walk with such grace,

عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز

every moment lovers bring a hundred needs before your grace.

فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل

Blessed be your lovely face, for in pre-eternity

ببریده‌اند بر قد سروت قبای ناز

the robe of grace was cut to fit your cypress form.

آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست

Whoever longs for the ambergris scent of your curl,

چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز

tell him to burn like aloeswood on the fire of passion, and bear it.

پروانه را ز شمع بود سوز دل، ولی

The moth's heart burns from the candle, but

بی شمع عارض تو دلم را بود گداز

without the candle of your cheek my heart melts away.

صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود، دوش

The Sufi who had repented of wine in your absence

بشکست عهد، چون در میخانه دید باز

broke his vow last night when he saw the tavern door open.

از طعنه رقیب نگردد عیار من

The rival's taunts will not change my worth;

چون زر اگر برند مرا در دهان گاز

I am like gold, even if they put me between the jaws of the shears.

دل کز طواف کعبه کویت وقوف یافت

The heart that has learned the circuit of the Kaaba of your lane

از شوق آن حریم ندارد سر حجاز

is so taken with that sanctuary that it has no wish for Hejaz.

هر دم به خون دیده چه حاجت وضو؟ چو نیست

Why make my ablutions every moment in the blood of my eyes, when

بی طاق ابروی تو، نماز مرا جواز

without the arch of your eyebrow my prayer is not allowed?

چون باده باز بر سر خم رفت کف‌زنان

Like wine he has risen again to the head of the jar, clapping his hands,

حافظ که دوش از لب ساقی شنید راز

Hafez, who heard a secret last night from the saqi's lips.