Now the rose has come into the meadow

کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود

Now that the rose has come into the meadow from nothing into being,

بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود

the violet has laid its head at its feet in prostration.

بنوش جام صبوحی به ناله دف و چنگ

Drink the morning cup to the lament of drum and harp;

ببوس غبغب ساقی به نغمه نی و عود

kiss the saqi's chin to the song of reed and lute.

به دور گل منشین بی‌شراب و شاهد و چنگ

In the rose's season do not sit without wine, beloved and harp,

که همچو روز بقا هفته‌ای بود معدود

for, like the days of life, it lasts a week, and the days are numbered.

شد از خروج ریاحین چو آسمان روشن

With the rising of sweet herbs the earth has grown bright as the sky,

زمین، به اختر میمون و طالع مسعود

under an auspicious star and a fortunate ascendant.

ز دست شاهد نازک‌عذار عیسی‌دم

From the hand of a delicate-cheeked beauty with the breath of Jesus

شراب نوش و رها کن حدیث عاد و ثمود

drink wine, and leave aside the tale of Ad and Thamud.

جهان چو خلد برین شد به دور سوسن و گل

In the season of lily and rose the world has become like highest paradise,

ولی چه سود که در وی نه ممکن است خلود

but what use is that, when no one can stay in it for ever?

چو گل سوار شود بر هوا سلیمان‌وار

When the rose rides on the air like Solomon,

سحر که مرغ درآید به نغمه داوود

at dawn, when the bird begins to sing with the voice of David,

به باغ، تازه کن آیین دین زردشتی

renew in the garden the rite of Zoroaster's faith,

کنون که لاله برافروخت آتش نمرود

now that the tulip has kindled the fire of Nimrod.

بخواه جام صبوحی به یاد آصف عهد

Call for the morning cup in memory of the Asaf of our age,

وزیر ملک سلیمان، عماد دین، محمود

the vizier of Solomon's kingdom, Emad al-Din Mahmud.

بود که مجلس حافظ به یمن تربیتش

May it be that Hafez's gathering, by the blessing of his care,

هر آن چه می‌طلبد جمله باشدش موجود

finds all that it desires ready at hand.