My reach is short

ز دست کوته خود زیر بارم

Because of my own short reach I am bowed under a burden,

که از بالابلندان شرمسارم

for I am ashamed before the tall ones.

مگر زنجیر مویی گیردم دست

Perhaps a chain of hair will take me by the hand;

وگر نه سر به شیدایی برآرم

otherwise I will lift my head in madness.

ز چشم من بپرس اوضاع گردون

Ask my eye about the state of the turning sky,

که شب تا روز اختر می‌شمارم

for from night until day I count the stars.

بدین شکرانه می‌بوسم لب جام

In thanks for this I kiss the lip of the cup,

که کرد آگه ز راز روزگارم

that it made me aware of the secret of time.

اگر گفتم دعای می فروشان

If I said a prayer for the wine-sellers,

چه باشد؟ حق نعمت می‌گزارم

what of it? I am giving thanks for a gift.

من از بازوی خود دارم بسی شکر

I am very grateful to my own arm

«که زور مردم آزاری ندارم»

that it has no strength to hurt people.

سری دارم چو حافظ مست لیکن

Like Hafez, I have a drunken head, but

به لطف آن سری امیدوارم

in the kindness of the One above I place my hope.