My heart has fled

دلم رمیده شد و غافلم من درویش

My heart has fled, and I, a poor dervish, do not know

که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش

what has befallen that bewildered quarry.

چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم

Like the willow I tremble for my faith,

که دل به دست کمان ابرویی‌ست کافرکیش

for my heart is in the hand of one with bow-shaped brows and an infidel's creed.

خیال حوصله بحر می‌پزد هیهات

It is dreaming of holding the whole sea; alas,

چه‌هاست در سر این قطره محال‌اندیش!

what notions fill the head of this drop, imagining the impossible!

بنازم آن مژه شوخ عافیت‌کش را

How I admire that saucy eyelash, the killer of peace,

که موج می‌زندش آب نوش، بر سر نیش

on whose sting's tip the water of sweetness surges in waves.

ز آستین طبیبان هزار خون بچکد

A thousand drops of blood would drip from the healers' sleeves

گرم به تجربه دستی نهند بر دل ریش

if, to test it, they laid a hand upon my wounded heart.

به کوی میکده گریان و سرفکنده روم

I go to the tavern's lane weeping, with my head bowed,

چرا که شرم همی آیدم ز حاصل خویش

because I am ashamed of what I have to show.

نه عمر خضر بماند، نه ملک اسکندر

Neither Khizr's long life remains, nor Alexander's kingdom;

نزاع بر سر دنیی دون مکن درویش

do not quarrel over the base world, dervish.

بدان کمر نرسد دست هر گدا حافظ

Not every beggar's hand can reach that waist, Hafez:

خزانه‌ای به کف آور ز گنج قارون بیش

get hold of a treasure greater than Korah's hoard.