My breast is full of pain

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

My breast is brimming with pain; alas, for a balm!

دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

My heart is worn out with loneliness; for God's sake, a companion!

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو؟

Who expects rest from the swift-turning heavens?

ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

Saqi, give me a cup, so I may rest a moment.

زیرکی را گفتم: «این احوال بین»، خندید و گفت:

I said to a clever man, "Look at these affairs"; he laughed and said,

«صعب‌روزی، بوالعجب‌کاری، پریشان‌عالمی»

"A hard day, a strange business, a world in disarray."

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل

I have burned in the well of patience for that candle of Chigil;

شاه ترکان فارغ است از حال ما، کو رستمی؟

the king of the Turks cares nothing for my state; where is a Rostam?

در طریق عشق‌بازی امن و آسایش بلاست

On the path of love's play, safety and ease are a calamity;

ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

may that heart be wounded which wants a balm for the pain of you.

اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست

The seekers of pleasure and pampering have no road into the lane of the rend;

رهروی باید جهان‌سوزی نه خامی بی‌غمی

it needs a world-burning traveller, not a raw one who has never grieved.

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست

A true human being is not to be found in this world of dust;

عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

another world must be made, and a new human being.

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم

Rise, let us give our hearts to that Turk of Samarkand,

کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

for on her breeze comes the scent of the Muliyan stream.

گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق

What do the tears of Hafez weigh against the self-sufficiency of love,

کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی

when in this sea the seven seas look like a drop of dew?