My beloved's lip

لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌، لب یار من است

The fresh ruby that thirsts for blood is my beloved's lip,

وز پی دیدن او دادن جان کار من است

and to give my life for a sight of it is my calling.

شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز

Let him be ashamed before that dark eye and those long lashes,

هر که دل بردن او دید و در انکار من است

whoever has seen how they steal hearts and still finds fault with me.

ساروان رخت به دروازه مبر‌، کان سر کو

Camel-driver, do not take the baggage to the city gate, for that lane's end

شاهراهی‌ست که منزلگه دلدار من است

is the highway where my heart's beloved lodges.

بنده طالع خویشم که در این قحط وفا

I am the servant of my fortune, for in this famine of faithfulness

عشق آن لولی سرمست‌، خریدار من است

love for that drunken Luli is buying me.

طبله عطر گل و زلف عبیر افشانش

The rose's casket of perfume and her ambergris-scattering curl

فیض یک شمه ز بوی خوش عطار من است

are the gift of a single breath of my perfumer's sweet scent.

باغبان همچو نسیمم ز در خویش مران

Gardener, do not drive me from your door like the breeze,

کآب گلزار تو از اشک چو گلنار من است

for your rose garden is watered by my tears, red as pomegranate blossom.

شربت قند و گلاب از لب یارم فرمود

Sugar sherbet and rosewater from my beloved's lip

نرگس او که طبیب دل بیمار من است

were prescribed by her narcissus eye, the doctor of my sick heart.

آن که در طرز غزل نکته به حافظ آموخت

The one who taught Hafez the fine points of the ghazal

یار شیرین‌سخن نادره‌گفتار من است

is my sweet-spoken friend of rare speech.