Majnun and the Memory of Layla

آن یکی درخواند مجنون را ز راه

Someone called Majnun aside from the road

گفت اگر خواهی تو لیلی را بخواه

and said, ‘If you want Layla, ask for her hand.’

گفت هرگز مینباید زن مرا

He said, ‘I never want a wife;

بس بود این زاری و شیون مرا

this weeping and wailing are enough for me.’

گفت او را چون نمیخواهی برت

The man said, ‘Since you don’t want her at your side,

این همه سودا برون کن از سرت

put all this madness out of your head.’

یاد خوشتر گفت از لیلی مرا

He said, ‘The memory of Layla is sweeter to me:

سرکشی او را و واویلی مرا

let the haughtiness be hers, and the cries of woe be mine.

مغز عشق عاشقان یادی بود

The kernel of lovers’ love is remembrance;

هرچه بگذشتی ازین بادی بود

whatever goes beyond it is only wind.

من نیم زان عاشقی شهوت پرست

I am not one of those lovers who worship desire,

تا کنم خالی زیاد دوست دست

that I should empty my hand of the memory of the Friend.’

تاکه باشد یاد غیری در حساب

As long as the memory of another counts with you,

ذکر مولی باشد از تو در حجاب

your remembrance of the Lord stays veiled.

چون همه یاد تو از مولی بود

When all your remembering is of the Lord,

همچو مجنونت همه لیلی بود

then, as for Majnun, everything will be Layla to you.