Like the candle

در وفای عشق تو، مشهور خوبانم چو شمع

In faithfulness to your love I am famous among the beautiful, like the candle;

شب‌نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

I sit up all night in the lane of those who stake their heads, and of the rends, like the candle.

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم‌پرست

Day and night no sleep comes to my sorrow-loving eyes,

بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

so much do I weep in the sickness of your absence, like the candle.

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد

The thread of my patience has been cut by the scissors of your sorrow,

همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

yet still I burn in the fire of your love, like the candle.

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم‌رو

If the steed of my rose-red tears had not run so hotly,

کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع؟

how would my hidden secret have shone out to the world, like the candle?

در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست

Between water and fire, this weak and wretched heart of mine, raining tears,

این دل زار نزار اشک‌بارانم چو شمع

is still aflame with you, like the candle.

در شب هجران، مرا پروانه وصلی فرست

In the night of separation, send me a moth of union,

ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع

or else, from the pain of you, I will set a world on fire, like the candle.

بی جمال عالم‌آرای تو روزم چون شب است

Without your world-adorning beauty my day is like the night;

با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع

with the perfection of your love I am in the very midst of waning, like the candle.

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت

The mountain of my patience has grown soft as wax in the hand of your sorrow,

تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

since I am melting in the water and fire of your love, like the candle.

همچو صبحم یک نفس باقی‌ست با دیدار تو

Like the dawn, I have one breath left in which to see you;

چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

show your face, beloved, so that I may scatter my life, like the candle.

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین

Raise me high one night with union, O gracious one,

تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

so that my hall may be lit by the sight of you, as by a candle.

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت

The fire of your love has caught strangely in Hafez's head;

آتش دل، کی به آب دیده بنشانم چو شمع؟

how could I quench the heart's fire with the water of my eyes, like the candle?