Last night I said

دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم

Last night I said I would put the passion for her face out of my head;

گفت کو زنجیر؟ تا تدبیر این مجنون کنم

she said, "Where is the chain, so I can deal with this madman?"

قامتش را سرو گفتم، سر کشید از من به خشم

I called her stature a cypress; she turned her head from me in anger.

دوستان از راست می‌رنجد نگارم، چون کنم؟

Friends, my beloved is offended by the truth; what shall I do?

نکته ناسنجیده گفتم دلبرا معذور دار

I spoke a careless word; my heart-stealer, forgive me;

عشوه‌ای فرمای تا من طبع را موزون کنم

grant me one playful glance, so I can bring my verse back into measure.

زردرویی می‌کشم زان طبع نازک، بی‌گناه

I bear a pale face, through no fault of mine, from that delicate temper;

ساقیا جامی بده تا چهره را گلگون کنم

saqi, give me a cup, so I can make my face the colour of roses.

ای نسیم منزل لیلی خدا را تا به کی

O breeze from Leyli's dwelling, for God's sake, how long

ربع را برهم زنم، اطلال را جیحون کنم

shall I overturn the camp and turn its ruins into the Oxus?

من که ره بردم به گنج حسن بی‌پایان دوست

I, who have found my way to the treasure of the Friend's endless beauty,

صد گدای همچو خود را بعد از این قارون کنم

will make a hundred beggars like me as rich as Qarun from now on.

ای مه صاحب قران، از بنده حافظ یاد کن

O moon of the auspicious conjunction, remember your servant Hafez,

تا دعای دولت آن حسن روزافزون کنم

so that I may pray for the fortune of that ever-growing beauty.