King of the boxwood-statured

شاه شمشادقدان، خسرو شیرین‌دهنان

King of the boxwood-statured, sovereign of the sweet-mouthed,

که به مژگان شکند قلب همه صف‌شکنان

who with his lashes breaks the centre of every line-breaking army,

مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت

passed by drunk, cast a glance at me, a dervish,

گفت: ای چشم و چراغ همه شیرین‌سخنان

and said: “O eye and lamp of all sweet speakers,

تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود؟

how long will your purse be empty of silver and gold?

بنده من شو و برخور ز همه سیم‌تنان

Become my servant, and take your joy of all the silver-bodied.”

کمتر از ذره نه‌ای، پست مشو، مهر بورز

“You are no less than a mote of dust; do not sink low; practise love,

تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ‌زنان

so that you reach the sun's private chamber, whirling.”

بر جهان تکیه مکن ور قدحی می‌ داری

“Do not lean on the world; and if you have a cup of wine,

شادی زهره‌جبینان خور و نازک‌بدنان

drink to the joy of the Venus-browed and the delicate of body.”

پیر پیمانه‌کش من که روانش خوش باد

My cup-draining elder, may his soul be at peace,

گفت: پرهیز کن از صحبت پیمان‌شکنان

said: “Beware the company of those who break their promises.”

دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل

“Take hold of the friend's hem and break with the enemy;

مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

be a man of God, and pass the devils by untroubled.”

با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم

At dawn in the tulip meadow I was saying to the breeze:

که شهیدان که‌اند این همه خونین‌کفنان

“Who are these martyrs, all in bloodstained shrouds?”

گفت: حافظ! من و تو محرم این راز نه‌ایم

It said: “Hafez, you and I are not trusted with this secret;

از می لعل حکایت کن و شیرین‌دهنان

tell tales of ruby wine and of the sweet-mouthed.”