If she draws a sword

به تیغم گر کشد، دستش نگیرم

If she strikes me with a sword, I will not hold back her hand,

وگر تیرم زند منت پذیرم

and if she shoots an arrow at me, I will accept it gratefully.

کمان ابرویت را گو بزن تیر

Tell your bow-shaped eyebrow to let its arrow fly,

که پیش دست و بازویت بمیرم

so that I may die before your hand and arm.

غم گیتی گر از پایم درآرد

If the sorrow of the world knocks me off my feet,

بجز ساغر که باشد دستگیرم؟

who but the cup will take me by the hand?

برآی ای آفتاب صبح امید

Rise, O sun of the morning of hope,

که در دست شب هجران اسیرم

for I am captive in the hands of the night of separation.

به فریادم رس ای پیر خرابات

Come to my aid, O elder of the tavern;

به یک جرعه جوانم کن که پیرم

with one sip make me young, for I am old.

به گیسوی تو خوردم دوش سوگند

Last night I swore by your tresses

که من از پای تو سر بر نگیرم

that I would never lift my head from your feet.

بسوز این خرقه تقوا تو حافظ

Hafez, burn this cloak of piety,

که گر آتش شوم در وی نگیرم

for even if I became fire, I could not catch in it.