If my star lends its help

طالع اگر مدد دهد، دامنش آورم به کف

If my star lends its help, I will take her hem into my hand:

گر بکشم زهی طرب، ور بکشد زهی شرف

if I draw her to me, what delight; if she slays me, what honour.

طرف کرم ز کس نبست، این دل پر امید من

This hopeful heart of mine has gained no favour from anyone,

گر چه سخن همی برد، قصه من به هر طرف

though my story is carried by word of mouth in every direction.

از خم ابروی توام، هیچ گشایشی نشد

From the curve of your eyebrow no opening has come to me;

وه که در این خیال کج، عمر عزیز شد تلف

alas, in this crooked fancy precious life has been wasted.

ابروی دوست کی شود، دست‌کش خیال من؟

When will the friend's eyebrow yield to the pull of my imagining?

کس نزده‌ست از این کمان، تیر مراد بر هدف

No one has ever struck the target of desire with an arrow from this bow.

چند به ناز پرورم، مهر بتان سنگ‌دل

How long shall I tenderly nurture love for stone-hearted idols?

یاد پدر نمی‌کنند، این پسران ناخلف

These unworthy sons do not remember their father.

من به خیال زاهدی، گوشه‌نشین و طرفه آنک

I sit in a corner in my fancy of being an ascetic, and the strange thing is

مغبچه‌ای ز هر طرف، می‌زندم به چنگ و دف

that from every side some young Magian lures me with harp and tambourine.

بی‌خبرند زاهدان، نقش بخوان و لاتقل

The ascetics know nothing: read the picture, and say nothing;

مست ریاست محتسب، باده بده و لاتخف

the inspector is drunk on power: pour the wine, and do not fear.

صوفی شهر بین که چون لقمه شبهه می‌خورد

See the city's Sufi, how he eats the doubtful morsel;

پاردمش دراز باد، آن حیوان خوش علف

may his crupper grow long, that well-fed beast!

حافظ اگر قدم زنی، در ره خاندان به صدق

Hafez, if you walk with sincerity on the road of the Prophet's household,

بدرقه رهت شود، همت شحنه نجف

the spirit of the guardian of Najaf will escort you on your way.