If my hand reaches your curl

گر دست رسد در سر زلفین تو بازم

If my hand reaches the tip of your curls again,

چون گوی چه سرها که به چوگان تو بازم

how many heads, like balls, I will stake on your polo-stick!

زلف تو مرا عمر دراز است ولی نیست

Your curl is my long life, and yet

در دست، سر مویی از آن عمر درازم

not a hair's tip of that long life is in my hand.

پروانه راحت بده ای شمع که امشب

Give me leave to rest, O candle, for tonight,

از آتش دل پیش تو چون شمع گدازم

from the fire in my heart, I melt before you like a candle.

آن دم که به یک خنده دهم جان چو صراحی

When, like a wine-flask, I give up my life with one laugh,

مستان تو خواهم که گزارند نمازم

I want your drunken ones to say the prayer over me.

چون نیست نماز من آلوده نمازی

Since my stained prayer is no real prayer at all,

در میکده زان کم نشود سوز و گدازم

my burning and melting will not grow less in the tavern.

در مسجد و میخانه خیالت اگر آید

In mosque or tavern, if your image comes to me,

محراب و کمانچه ز دو ابروی تو سازم

I make a prayer-niche and a fiddle-bow of your two eyebrows.

گر خلوت ما را شبی از رخ بفروزی

If one night you light our solitude with your face,

چون صبح بر آفاق جهان سر بفرازم

like the dawn I will raise my head over the horizons of the world.

محمود بود عاقبت کار در این راه

The end of the matter on this road will be praised,

گر سر برود در سر سودای ایازم

even if my head is lost in passion for Ayaz.

حافظ غم دل با که بگویم؟ که در این دور

Hafez, to whom shall I tell my heart's grief? For in this age

جز جام نشاید که بود محرم رازم

none but the cup is fit to keep my secret.