If I go home from this ruined lodging

گر از این منزل ویران به سوی خانه روم

If from this ruined lodging I go back towards home,

دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم

wherever I go after that, I will go wise and sensible.

زین سفر گر به سلامت به وطن باز رسم

If from this journey I reach my homeland safely,

نذر کردم که هم از راه به میخانه روم

I have vowed to go straight from the road to the tavern.

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک

To tell what was revealed to me on this path of seeking,

به در صومعه با بربط و پیمانه روم

I will go to the cloister door with a lute and a cup.

آشنایان ره عشق گرم خون بخورند

If those who know love's road drink my blood,

ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

I am worthless if I go complaining to a stranger.

بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار

From now on, my hand and the beloved's chain-like curl:

چند و چند از پی کام دل دیوانه روم

how long, how long must I go chasing the wants of a crazed heart?

گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز

If I see again the curve of her eyebrow like a prayer-niche,

سجده شکر کنم و از پی شکرانه روم

I will bow in thanks and go to make my offering of gratitude.

خرم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر

Happy the moment when, like Hafez, devoted to the vizier,

سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم

I go merry from the tavern with the friend to my home.