I am not that kind of rend

من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم

I am not the kind of rend to give up the beloved and the cup;

محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

the market inspector knows I am not much given to that.

من که عیب توبه‌کاران کرده باشم بارها

I, who have so often mocked those who repent,

توبه از می وقت گل دیوانه باشم گر کنم

would be mad to repent of wine in the season of roses.

عشق دردانه‌ست و من غواص و دریا میکده

Love is a precious pearl, I am the diver, and the tavern is the sea;

سر فروبردم در آن جا تا کجا سر برکنم

I have plunged my head in there; let us see where I come up.

لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نام فسق

The tulip holds the cup, the narcissus is drunk, and the name of sin falls on us;

داوری دارم بسی یا رب، که را داور کنم؟

I have many a complaint, O Lord: whom shall I make the judge?

بازکش یک دم عنان ای ترک شهرآشوب من

Draw in your rein a moment, O my Turk who sets the city in uproar,

تا ز اشک و چهره راهت پر زر و گوهر کنم

so that I may fill your path with gold and gems from my face and my tears.

من که از یاقوت و لعل اشک دارم گنج‌ها

I, who have treasures of ruby and garnet in my tears,

کی نظر در فیض خورشید بلنداختر کنم

why should I look to the bounty of the high-starred sun?

چون صبا مجموعه گل را به آب لطف شست

Since the breeze has washed the album of the rose in the water of grace,

کج دلم خوان، گر نظر بر صفحه دفتر کنم

call me crooked-hearted if I look at the page of a book.

عهد و پیمان فلک را نیست چندان اعتبار

The pledges and covenants of the sky are not so reliable;

عهد با پیمانه بندم، شرط با ساغر کنم

I make my pact with the cup and my terms with the goblet.

من که دارم در گدایی گنج سلطانی به دست

I, who in beggary hold a sultan's treasure in my hand,

کی طمع در گردش گردون دون‌پرور کنم

why should I covet the turning of a sky that favours the base?

گر چه گردآلود فقرم، شرم باد از همتم

Though I am dusty with poverty, shame on my aspiration

گر به آب چشمه خورشید دامن تر کنم

if I wet my hem in the water of the sun's spring.

عاشقان را گر در آتش می‌پسندد لطف دوست

If the Friend's grace approves of lovers in the fire,

تنگ چشمم گر نظر در چشمه کوثر کنم

I would be narrow-eyed to look toward the spring of Kawthar.

دوش لعلش عشوه‌ای می‌داد حافظ را، ولی

Last night her ruby lip was offering Hafez coy promises, but

من نه آنم کز وی این افسانه‌ها باور کنم

I am not one to believe such fables from it.