Happy the day I leave

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم

Happy the day I leave this ruined lodging,

راحت جان طلبم و از پی جانان بروم

seek the ease of my soul, and go after the beloved.

گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب

Though I know a stranger's road leads nowhere,

من به بوی سر آن زلف پریشان بروم

I will go, following the scent of that tousled curl.

دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت

My heart is choked by the dread of Alexander's prison;

رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

I will pack my things and go as far as Solomon's realm.

چون صبا با تن بیمار و دل بی‌طاقت

Like the breeze, with a sick body and a heart without strength,

به هواداری آن سرو خرامان بروم

I will go, devoted to that swaying cypress.

در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت

If on his road I must walk on my head, like the pen,

با دل زخم‌کش و دیده گریان بروم

I will go with a wound-bearing heart and weeping eyes.

نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی

I have vowed that if one day I come out of this sorrow,

تا در میکده شادان و غزل‌خوان بروم

I will go to the tavern door, glad and singing ghazals.

به هواداری او ذره‌صفت، رقص‌کنان

Devoted to him, like a mote of dust, dancing,

تا لب چشمه خورشید درخشان بروم

I will go to the brink of the fountain of the shining sun.

تازیان را غم احوال گران‌باران نیست

Those on swift horses care nothing for the plight of the heavy-laden;

پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم

help me, you devout ones, so I may go with ease and joy.

ور چو حافظ ز بیابان نبرم ره بیرون

And if, like Hafez, I find no way out of the wilderness,

همره کوکبه آصف دوران بروم

I will go in the train of the Asaf of the age.