From now on, the hem of that tall cypress

بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

From now on, my hand and the hem of that tall cypress,

که به بالای چمان از بن و بیخم برکند

whose swaying stature has torn me up root and stem.

حاجت مطرب و می نیست تو برقع بگشا

There is no need of minstrel or wine; only lift your veil,

که به رقص آوردم آتش رویت چو سپند

for the fire of your face has set me dancing like wild rue.

هیچ رویی نشود آینه حجله بخت

No face becomes the mirror in the bridal chamber of fortune

مگر آن روی که مالند در آن سم سمند

except the face that is rubbed beneath the hoof of her horse.

گفتم اسرار غمت هر چه بود گو می‌باش

I said: let the secrets of your grief be whatever they may be;

صبر از این بیش ندارم چه کنم تا کی و چند؟

I have no more patience than this; what shall I do, how long, how much?

مکش آن آهوی مشکین مرا ای صیاد

Do not kill my musky gazelle, O hunter;

شرم از آن چشم سیه دار و مبندش به کمند

have shame before that dark eye, and do not bind it with the lasso.

من خاکی که از این در نتوانم برخاست

I, a creature of dust, who cannot rise from this door,

از کجا بوسه زنم بر لب آن قصر بلند؟

how could I kiss the lip of that high palace?

بازمستان دل از آن گیسوی مشکین حافظ

Do not take back your heart from that musky hair, Hafez,

زان که دیوانه همان به که بود اندر بند

for the madman is best kept in chains.