Do not fault the rends

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

Do not find fault with the rends, O ascetic of pure nature,

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

for the sins of others will not be written against you.

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

Whether I am good or bad, go and look to yourself:

هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

in the end each person reaps what he has sown.

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

Everyone seeks the Beloved, sober or drunk;

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

everywhere is the house of love, mosque or synagogue.

سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها

My head in submission, and the brick on the tavern's threshold:

مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت

if the pretender does not grasp my words, tell him, "Head and brick!"

ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل

Do not make me despair of the grace decreed before time:

تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت

behind the veil, what do you know of who is good and who is bad?

نه من از پرده تقوا به درافتادم و بس

It is not only I who fell from the veil of piety;

پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

my father too let eternal paradise slip from his hand.

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی

Hafez, if on the day of death you bring a cup to hand,

یک سر از کوی خرابات برندت به بهشت

they will carry you straight from the tavern lane to paradise.