Count the moment a gift

وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی

Count the moment as a gift, as much as you can;

حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی

the yield of life, my dear, is this moment, if you only knew.

کام‌بخشی گردون عمر در عوض دارد

The heavens grant our wishes but take our life in exchange;

جهد کن که از دولت داد عیش بستانی

strive, then, to take from fortune your full share of joy.

باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد

Gardener, when I pass on from here, may it be forbidden to you

گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی

if in my place you plant any cypress but the Friend.

زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت

The longing for wine will be the death of the repentant zahid;

عاقلا! مکن کاری کآورد پشیمانی

O wise one, do nothing that will bring regret.

محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی را

The market inspector does not know even this much: that the Sufi

جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی

keeps home-made goods as red as a pomegranate ruby.

با دعای شب‌خیزان ای شکردهان مستیز

Do not quarrel with the prayers of those who rise at night, O sugar-lipped one;

در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی

Solomon's seal is kept safe by a single Name.

پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ

Listen to the lovers' counsel and come back through the door of joy,

کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی

for none of it is worth it, the business of this passing world.

یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی

My dear Joseph has gone; brothers, have mercy,

کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی

for I see the old man of Canaan in a strange state from grief for him.

پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت

Say nothing of rendi before the zahid, for one cannot tell

با طبیب نامحرم حال درد پنهانی

a hidden pain to a doctor who is a stranger.

می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد

You walk away, and your lashes spill the blood of everyone;

تیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی

you go so fast, my love, I fear you will be left stranded.

دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن

I guarded my heart against the arrow of your eye, but

ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی

your archer eyebrow takes it boldly, face to face.

جمع کن به احسانی حافظ پریشان را

Gather Hafez, who is scattered, with one kindness,

ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی

O you whose twisting tresses are the gathering-place of all scattering.

گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین‌دل

If you have no care for me, O stone-hearted beloved,

حال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی

I will tell my state to the second Asaf.