Come, let us scatter roses

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

Come, let us scatter roses and pour wine into the cup;

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

let us split the roof of heaven and lay down a new design.

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد

If grief should raise an army to shed the blood of lovers,

من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم

the saqi and I will charge together and tear down its foundation.

شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم

Let us pour rosewater into the cup of crimson wine,

نسیم عطرگردان را شِکَر در مجمر اندازیم

and cast sugar into the censer for the fragrance-bearing breeze.

چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش

Since a sweet lute is in your hand, minstrel, play a sweet song,

که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم

so that, hands waving, we may sing ghazals and, feet stamping, toss our heads.

صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز

Breeze, carry the dust of our being to that exalted presence;

بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

it may be we shall set eyes upon that king of the fair.

یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد

One boasts of reason, another weaves idle wonders;

بیا کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم

come, let us bring these disputes before the Judge.

بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه

If you want the Garden of Eden, come with us to the tavern,

که از پای خمت روزی به حوض کوثر اندازیم

for from the foot of the wine-jar we will one day cast you into the pool of Kawthar.

سخندانیّ و خوشخوانی نمی ورزند در شیراز

In Shiraz they do not prize fine speech and sweet singing;

بیا حافظ که تا خود را به ملکی دیگر اندازیم

come, Hafez, let us take ourselves to another land.