Breeze, tell that graceful gazelle

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

O east wind, tell that graceful gazelle, gently,

که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

that it is you who sent us out to the mountains and the desert.

شکرفروش که عمرش دراز باد چرا

The sugar-seller, may his life be long, why

تفقدی نکند طوطی شکرخا را

does he not ask after the sugar-tasting parrot?

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل

Did the pride of your beauty not permit you, O rose,

که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

to ask after the frenzied nightingale?

به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر

By good nature and kindness one can win the people of insight;

به بند و دام نگیرند مرغ دانا را

the wise bird is not caught with bonds and snares.

ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست

I do not know for what reason there is no hue of friendship

سهی قدان سیه چشم ماه سیما را

in the tall, dark-eyed, moon-faced ones.

چو با حبیب نشینی و باده پیمایی

When you sit with the beloved and measure out the wine,

به یاد دار محبان بادپیما را

remember the lovers who measure out only the wind.

جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب

No more than this can be said as a fault in your beauty:

که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را

that the way of love and faithfulness is not in that lovely face.

در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ

In heaven it is no wonder if, to the words of Hafez,

سرود زهره به رقص آورد مسیحا را

the song of Venus sets the Messiah dancing.