Breeze of the fortunate morning

نسیم صبح سعادت! بدان نشان که تو دانی

O morning breeze of good fortune, by that sign you know,

گذر به کوی فلان کن، در آن زمان که تو دانی

pass by a certain lane, at that hour you know.

تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت

You are the courier of the private secret, and my eyes watch your road;

به مردمی نه به‌فرمان چنان بران که تو دانی

out of kindness, not by command, go the way you know.

بگو که جان عزیزم ز دست رفت، خدا را

Say that my dear life has slipped from my hands; for God's sake,

ز لعل روح‌فزایش ببخش آن که تو دانی

from her soul-reviving ruby lip, grant that which you know.

من این حروف نوشتم، چنان که غیر ندانست

I wrote these letters so that no stranger would understand;

تو هم ز روی کرامت، چنان بخوان که تو دانی

you too, out of grace, read them the way you know.

خیال تیغ تو با ما، حدیث تشنه و آب است

The thought of your sword is to us as water to the thirsty;

اسیر خویش گرفتی، بکش چنان که تو دانی

you have taken your captive; kill as you know how.

امید در کمر زرکشت چگونه ببندم؟

How can I tie my hope to your gold-embroidered belt?

دقیقه‌ای است نگارا در آن میان که تو دانی

There is a subtle point, my love, in that middle, which you know.

یکی است ترکی و تازی، در این معامله حافظ

Turkish and Arabic are one in this affair, Hafez;

حدیث عشق بیان کن، بدان زبان که تو دانی

tell the tale of love in whatever tongue you know.