Breeze, if you pass the Friend's country

صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

O breeze, if your way should take you through the Friend's country,

بیار نفحه‌ای از گیسوی معنبر دوست

bring a breath from the Friend's ambergris-scented tresses.

به جان او که به شکرانه جان برافشانم

By His life, I will scatter my life in thanks

اگر به سوی من آری پیامی از بر دوست

if you bring me a message from the Friend's side.

و گر چنان که در آن حضرتت نباشد بار

And if you are not admitted to that court,

برای دیده بیاور غباری از در دوست

bring, for my eyes, some dust from the Friend's door.

من گدا و تمنای وصل او هیهات

I, a beggar, longing for union with Him: how far-fetched!

مگر به خواب ببینم خیال منظر دوست

Unless in a dream I see the image of the Friend's face.

دل صنوبری‌ام همچو بید لرزان است

My pine-cone heart trembles like the willow

ز حسرت قد و بالای چون صنوبر دوست

with longing for the Friend's stature, tall as a pine.

اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را

Though the Friend would not buy us at any price,

به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست

we would not sell a hair of the Friend's head for the whole world.

چه باشد ار شود از بند غم دلش آزاد

What if his heart were set free from the bonds of grief,

چو هست حافظ مسکین غلام و چاکر دوست

since poor Hafez is the Friend's servant and slave?