At dawn I sought an omen

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم

At dawn, intending to repent, I said I would seek an omen;

بهار توبه‌شکن می‌رسد چه چاره کنم؟

spring, the breaker of repentance, is arriving; what am I to do?

سخن درست بگویم نمی‌توانم دید

I will tell the honest truth: I cannot bear to see

که می خورند حریفان و من نظاره کنم

my companions drinking wine while I only look on.

چو غنچه با لب خندان به یاد مجلس شاه

Like the rosebud, with laughing lips, remembering the king's gathering,

پیاله گیرم و از شوق، جامه پاره کنم

I will take up the cup and, in longing, tear my robe.

به دور لاله دماغ مرا علاج کنید

In the season of the tulip, have my head examined

گر از میانه بزم طرب کناره کنم

if I withdraw from the middle of the feast of joy.

ز روی دوست مرا چون گل مراد شکفت

Since the rose of my desire has bloomed from the Friend's face,

حواله سر دشمن به سنگ خاره کنم

I will send the enemy's head against the hard granite.

گدای میکده‌ام، لیک وقت مستی بین

I am a beggar of the tavern, but see me when I am drunk:

که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم

I play the proud one with the sky and give orders to the stars.

مرا که نیست ره و رسم لقمه‌پرهیزی

I, who have no habit of refusing doubtful morsels,

چرا ملامت رند شراب‌خواره کنم

why should I blame the wine-drinking rend?

به تخت گل بنشانم بتی چو سلطانی

I will seat an idol like a sultan on a throne of roses,

ز سنبل و سمنش، ساز طوق و یاره کنم

and make her collar and bracelets of hyacinth and jasmine.

ز باده خوردن پنهان ملول شد حافظ

Hafez has grown weary of drinking wine in secret;

به بانگ بربط و نی، رازش آشکاره کنم

to the sound of lute and reed I will make his secret known.