Ask for wine and scatter roses

می خواه و گل‌افشان کن، از دهر چه می‌جویی؟

Ask for wine and scatter roses; what are you seeking from the world?

این گفت سحرگه گل، بلبل! تو چه می‌گویی؟

So said the rose at dawn: nightingale, what do you say?

مسند به گلستان بر، تا شاهد و ساقی را

Carry your seat into the rose garden, so that, with the beauty and the saqi,

لب گیری و رخ بوسی، می نوشی و گل بویی

you may take the lip and kiss the cheek, drink the wine and smell the rose.

شمشاد، خرامان کن وآهنگ گلستان کن

Boxwood, walk with a sway and set out for the rose garden,

تا سرو بیآموزد از قد تو، دل‌جویی

so the cypress may learn from your stature how to win hearts.

تا غنچه خندانت، دولت به که خواهد داد

To whom will fortune give your laughing bud?

ای شاخ گل رعنا، از بهر که می‌رویی؟

O lovely rose branch, for whose sake are you growing?

امروز که بازارت، پرجوش خریدار است

Today, while your market is thronged with buyers,

دریاب و بنه گنجی از مایه نیکویی

seize the moment, and lay up a treasure from the capital of goodness.

چون شمع، نکورویی در رهگذر باد است

Like a candle, beauty stands in the path of the wind;

طرف هنری بربند از شمع نکورویی

while the candle of your beauty burns, gain some lasting virtue.

آن طره که هر جعدش، صد نافه چین ارزد

That curl, each ringlet of which is worth a hundred musk-pods of China,

خوش بودی اگر بودی بوییش ز خوش‌خویی

how lovely it would be if it had a scent of kindness too.

هر مرغ به دستانی در گلشن شاه آمد

Every bird came to the king's garden with its own song:

بلبل به نواسازی، حافظ به غزل‌گویی

the nightingale with its melody, Hafez with his ghazals.