A veil over the moon

ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

O you who cast a veil of musky down across the moon,

لطف کردی سایه‌ای بر آفتاب انداختی

you were kind: you cast a shade over the sun.

تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت

What will the lustre and colour of your cheek do with us yet?

حالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی

For now you have cast a lovely trick of a picture on the water.

گوی خوبی بردی از خوبان خلخ شاد باش

You have carried off the ball of beauty from the fair ones of Khalkh; be glad.

جام کیخسرو طلب، کافراسیاب انداختی

Seek Kay Khosrow's cup, for you have thrown down Afrasiab.

هرکسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت

Everyone has played at love with the candle of your face in some way;

زان میان پروانه را در اضطراب انداختی

of them all, it was the moth you threw into turmoil.

گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما

You laid the treasure of your love in our ruined heart;

سایه دولت بر این کنج خراب انداختی

you cast the shadow of fortune on this ruined corner.

زینهار از آب آن عارض که شیران را از آن

Beware the lustre of that cheek, with which you left lions

تشنه‌لب کردی و گردان را در آب انداختی

thirsty-lipped and threw heroes into the water.

خواب بیداران ببستی وآن گه از نقش خیال

You bound the sleep of the wakeful, and then, with the picture of your image,

تهمتی بر شب‌روان خیل خواب انداختی

you cast the blame on the night-travelling troop of dreams.

پرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوه‌گاه

You lifted the veil from your face for one glance on the stage,

وز حیا حور و پری را در حجاب انداختی

and out of shame you sent houris and fairies behind the veil.

باده نوش از جام عالم بین که بر اورنگ جم

Drink wine from the world-seeing cup, for on Jamshid's throne

شاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی

you have lifted the veil from the face of the longed-for beauty.

از فریب نرگس مخمور و لعل می‌پرست

With the trickery of your languid narcissus and your wine-loving ruby

حافظ خلوت‌نشین را در شراب انداختی

you have thrown the recluse Hafez into wine.

وز برای صید دل در گردنم زنجیر زلف

And to hunt the heart, you have thrown the chain of your curl around my neck

چون کمند خسرو مالک رقاب انداختی

like the lasso of the king who is master of men's necks.

داور داراشکوه‌ ای آن که تاج آفتاب

O judge with the glory of Darius, you who made the sun

از سر تعظیم بر خاک جناب انداختی

cast its crown in reverence on the dust of your court:

نصرة الدین شاه یحیی آن که خصم ملک را

Nosrat al-Din Shah Yahya, you who, with the edge of your sword,

از دم شمشیر چون آتش در آب انداختی

threw the kingdom's enemy into water, like fire.