A thousand thanks that I see you again

هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز

A thousand thanks that I have seen you back, as I wished,

ز روی صدق و صفا گشته با دلم دمساز

in truth and purity, in tune once more with my heart.

روندگان طریقت ره بلا سپرند

Travellers on the path walk the road of affliction;

رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز

why should love's companion care about the ups and downs?

غم حبیب نهان به ز گفت و گوی رقیب

Hidden grief for the beloved is better than the rival's talk,

که نیست سینه ارباب کینه‌، محرم راز

for the breasts of the spiteful are no place for secrets.

اگر چه حسن تو از عشق غیر مستغنی‌ست

Although your beauty has no need of anyone's love,

من آن نیم که از این عشق‌بازی آیم باز

I am not one to turn back from this game of love.

چه گویمت که ز سوز درون چه می‌بینم

What can I tell you of what I see from the burning within?

ز اشک پرس حکایت که من نیم غماز

Ask my tears for the story, for I am no tell-tale.

چه فتنه بود که مشاطه قضا انگیخت

What mischief the tirewoman of fate stirred up

که کرد نرگس مستش سیه به سرمه ناز

when she darkened her drunken narcissus eye with the kohl of coquetry!

بدین سپاس که مجلس منور است به دوست

In thanks that the gathering is lit by the Friend,

گرت چو شمع جفایی رسد بسوز و بساز

if some unkindness reaches you, burn like the candle, and bear it.

غرض کرشمه حسن است ور نه حاجت نیست

The point is beauty's glance; otherwise the splendour

جمال دولت محمود را به زلف ایاز

of Mahmud's fortune would have no need of Ayaz's curl.

غزل سرایی ناهید صرفه‌ای نبرد

Venus's singing of ghazals gains nothing

در آن مقام که حافظ برآورد آواز

in the place where Hafez raises his voice.