A scent from the beloved's curl

صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

At dawn the east wind was bringing a scent of the beloved's curl,

دل شوریده ما را به نو، در کار می‌آورد

and setting our frenzied heart to work anew.

من آن شکل صنوبر را ز باغ دیده برکندم

I uprooted that pine-like form from the garden of my eye,

که هر گل کز غمش بشکفت محنت، بار می‌آورد

for every flower that bloomed from grief for her bore only hardship as its fruit.

فروغ ماه می‌دیدم ز بام قصر او روشن

I saw the moon's light shining from the roof of her palace,

که رو از شرم آن خورشید در دیوار می‌آورد

the moon that turned its face to the wall in shame before that sun.

ز بیم غارت عشقش، دل پرخون رها کردم

In fear of love's plunder I abandoned my blood-filled heart,

ولی می‌ریخت خون و ره بدان هنجار می‌آورد

but it went on bleeding and leading the way back to her.

به قول مطرب و ساقی، برون رفتم گه و بی‌گه

At the word of the minstrel and the saqi I went out at all hours,

کز آن راه گران، قاصد، خبر، دشوار می‌آورد

for by that hard road the messenger brought news only with difficulty.

سراسر بخشش جانان، طریق لطف و احسان بود

The beloved's every gift was the way of kindness and grace,

اگر تسبیح می‌فرمود، اگر زنار می‌آورد

whether she bade me take up the rosary or brought me the zunnar.

عفاالله چین ابرویش اگر چه ناتوانم کرد

God forgive the frown of her brow; though it made me weak,

به عشوه هم پیامی بر سر بیمار می‌آورد

with its coquetry it still brought a message to the bedside of the sick.

عجب می‌داشتم دیشب ز حافظ جام و پیمانه

Last night I was surprised at Hafez, with his cup and goblet,

ولی منعش نمی‌کردم که صوفی‌وار می‌آورد

but I did not forbid him, for he brought them like a Sufi.