A nightingale held a rose petal

بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

A nightingale held in its beak a rose petal of lovely colour,

و اندر آن برگ و نوا خوش ناله‌های زار داشت

and with that petal and its song it made sweet, piteous laments.

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست

I said to it: "In the very midst of union, what is this lament and crying?"

گفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت

It said: "The beloved's splendour has set us to this work."

یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض

If the beloved did not sit with us, there is no cause for complaint:

پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

a fortunate king, he was ashamed of beggary.

در نمی گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست

Our pleading and our pride make no impression on the Friend's beauty;

خرم آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت

happy is he whose fortune drew enjoyment from the delicate ones.

خیز تا بر کلک آن نقاش جان افشان کنیم

Rise, let us scatter our souls upon the pen of that Painter

کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت

who held all these wondrous images in the turning of the compass.

گر مرید راه عشقی فکر بدنامی مکن

If you are a disciple of love's path, do not think of ill repute:

شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت

Shaykh San'an pawned his cloak at the house of the wine-seller.

وقت آن شیرین قلندر خوش که در اطوار سیر

Happy the time of that sweet qalandar who, in the stages of his journey,

ذکر تسبیح ملک در حلقه زنار داشت

kept the angels' rosary-chant within the circle of the zunnar.

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت

The eye of Hafez, beneath the roof of that houri-natured one's palace,

شیوه جنات تجری تحتها الانهار داشت

had the way of "gardens beneath which rivers flow".