A lover of fair faces

من دوستدار روی خوش و موی دلکشم

I am a lover of fair faces and of hair that steals the heart,

مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم

dazed by drunken eyes and by pure, unmixed wine.

گفتی ز سر عهد ازل یک سخن بگو

You said: tell me one word of the secret of the first covenant;

آنگه بگویمت که دو پیمانه در کشم

I will tell you once I have drunk two cups.

من آدم بهشتیم اما در این سفر

I am Adam from paradise, but on this journey

حالی اسیر عشق جوانان مهوشم

I am, for now, a captive of love for moon-faced young ones.

در عاشقی گزیر نباشد ز ساز و سوز

In love there is no escape from music and burning;

استاده‌ام چو شمع، مترسان ز آتشم

I stand like a candle; do not frighten me with fire.

شیراز معدن لب لعل است و کان حسن

Shiraz is the mine of ruby lips and the quarry of beauty;

من جوهری مفلسم، ایرا مشوشم

I am a penniless jeweller, and that is why I am troubled.

از بس که چشم مست در این شهر دیده‌ام

I have seen so many drunken eyes in this city

حقا که می نمی‌خورم اکنون و سرخوشم

that truly, I drink no wine now, and yet I am merry.

شهریست پر کرشمه حوران ز شش جهت

It is a city full of the charms of houris on all six sides;

چیزیم نیست ور نه خریدار هر ششم

I have nothing, or I would buy all six.

بخت ار مدد دهد که کشم رخت سوی دوست

If fortune helps me carry my baggage to the Friend,

گیسوی حور گرد فشاند ز مفرشم

the tresses of houris will sweep the dust from my carpet.

حافظ عروس طبع مرا جلوه آرزوست

Hafez, the bride of my talent longs to be seen;

آیینه‌ای ندارم از آن آه می‌کشم

I have no mirror, and that is why I sigh.