A knot from her curl

گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

Though a knot from her curl has fallen into my affairs,

همچنان چشم گشاد از کرمش می‌دارم

I still look to her generosity to untie it.

به طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جام

Do not take the redness of my face for joy, for like a cup

خون دل عکس برون می‌دهد از رخسارم

my cheek shows the reflection of my heart's blood.

پرده مطربم از دست برون خواهد برد

The minstrel's melody will carry me out of myself;

آه اگر زان که در این پرده نباشد بارم

ah, if I am not admitted behind this veil!

پاسبان حرم دل شده‌ام شب همه شب

I have become the watchman of my heart's sanctuary all night long,

تا در این پرده جز اندیشه او نگذارم

so that I let nothing but thought of her within this curtain.

منم آن شاعر ساحر که به افسون سخن

I am that magician poet who, by the spell of words,

از نی کلک، همه قند و شکر می‌بارم

rains down candy and sugar from the reed of my pen.

دیده بخت به افسانه او شد در خواب

The eye of my fortune fell asleep to her tale;

کو نسیمی ز عنایت که کند بیدارم؟

where is a breeze of grace that will wake me?

چون تو را در گذر ای یار نمی‌یارم دید

Since I cannot dare to see you as you pass, my friend,

با که گویم که بگوید سخنی با یارم؟

whom can I ask to say a word to my friend for me?

دوش می‌گفت که حافظ همه روی است و ریا

Last night she said that Hafez is all show and hypocrisy;

بجز از خاک درش با که بود بازارم؟

but apart from the dust of her door, with whom do I trade?